poniedziałek, 6 października 2014

Konkurs!


Konkurs!!! Konkurs!! Konkurs!!!
"PIERWSZE WSPÓLNE CHWILE" 
Bawimy się do końca października

Zasady!

1. Na maila szczesciemamy@gmail.com wysyłacie maila zatytułowanego "Pierwsze wspólne chwile". W mailu dołączacie zdjęcie (jedno! kolaże nie wchodzą w grę) z pierwszych tygodni życia (max 4 tygodnie)  Twojego maluszka. Mogą oczywiście być to zdjęcia archiwalne jak i te zrobione "na świeżo" . Mogą być z Wami, mogą być same. Co tam Wam wyobraźnia i komputerowe archiwum  podpowie :) Nie chcemy by nasze "ciężarówki" były pominięte więc czekamy także na Waszą interpretację zadania :) 

2. W mailu koniecznie napiszcie: Imię i Nazwisko zgłaszającego oraz adres do wysyłki (wysyłka tylko na terenie Polski) , Aktualny wiek i imię swojego dziecka/dzieci. Dołącz link do swojego konta na facebook'u (tylko w celu weryfikacji spełnienia warunków konkursu) .

3. Klikacie poniższe guziczki "Lubię to"  


4 Udostępniacie (publicznie) na tablicy swojego facebooka plakat, który znajdziecie tu ---> (KLIK)



Wysyłając zgłoszenie konkursowe wyrażasz zgodę na jego publikacje na blogu oraz FP organizatora. Wysłanie zgłoszenia jest równoznaczne z oświadczeniem, że jesteś autorem/ właścicielem zdjęcia.
Zgłoszenia niecenzuralne, niezgodne z tematem konkursu lub z niedopełnionymi zasadami będą pomijane.
Każdy uczestnik może wysłać na konkurs tylko jedno zgłoszenie. Dublowane zgłoszenia będą pomijane. Zabronione jest wysyłanie zdjęć z sesji zdjęciowych robionych u fotografa. Zdjęcia mają być Wasze, robione przez Was. 
Na Wasze prace czekamy do końca października. Ogłoszenie wyników konkursu nastąpi na początku listopada. Wygrywają prace wybrane przeze mnie. 


Nagrody:

1. Model Attipasów do wyboru od 




2. Bluzeczka  w rozmiarze 98 od


3. Zestaw Twistbands do wyboru od








4. Zestaw naklejek do dekoracji dziecięcego pokoju od







5. Wieszak chmurka  od




6. Opaska i gumka  od






7. Dywanik do dziecięcego pokoju od




8. Dwie spineczki od







9. Spódniczka w rozmiarze 86-128 od






10. Trójpak majteczek na chłopca 6-8 lat od






11. Zestaw kosmetyków od 




12.  Sówka mamka i sówka córka od


 13. Lala od




14. Opaska i gumeczki od 





15. Od Anonimowego sponsora zestaw 3 książeczek, dobranych w zależności od wieku i płci zwycięzcy.
Zdjęcie przykładowe.




16. Kotek od
http://myidealhomedesign.tumblr.com/






17. Nagroda Niespodzianka od





18. Słonik (zdjęcie przykładowe) w kolorystyce wybranej przez zwycięzcę od
Foxy Baby







19. Od Anonimowego sponsora przyklejane wieszaczki truskawki




20. Od

3 bony z 50% zniżką na sesję fotograficzną w Krakowie.





21. Spersonalizowany projekt serduszka, gotowy do wydruku na dużym formacie od










22. Miś w wybranej kolorystyce od



Powodzenia! 


środa, 1 października 2014

Usypianie może być przyjemnością!

Wielu rodziców ma problem z uśpieniem swoich dzieciaczków. Chodzą spać kiedy chcą. Bywa, że jest to 23:00 czy nawet 1:00 w nocy. Mimo zmęczenia dzieciaki często nie chcą chodzić spać.  Przecież jeszcze jest tyle do zrobienia, można się pobawić w to czy tamto, a spanie jest nudne. Niektóre reagują płaczem, buntują się  i mimo, że już ziewają nie chcą pójść do łóżka.
I z Kubulińskim był taki okres (na szczęście krótko to trwało), że chodził spać dopiero o 23:00. To było straszne, bo ja o 23:00 po intensywnym dniu zwyczajnie byłam już zmęczona i śpiąca a on wciąż pełen energii. Nie mogłam pozwolić by tak zostało. Każda z nas potrzebuje wieczorem chwili oddechu, czasu na własne sprawy.
Nie było trudno go przestawić na nowy rytm. Około tygodnia zajęło nam nauczenie go, że najpóźniej o 21:00 należy już w tym wieku spać.
Chciałam przedstawić Wam kilka prostych rad, które pomagają w tym, by wspólne usypianie nie było drogą przez mękę (Nie uczę jeszcze swoich dzieci zasypiania samodzielnego. Nie mam takiej potrzeby, wręcz uważam, że ten nasz wspólny, wieczorny czas jest wyjątkowy. Lubię z nimi być, patrzeć jak przymykają oczka).



1. Przede wszystkim najważniejszą zasadą jest trzymanie się rytmu dnia. Zarówno drzemki dzienne jak i zasypianie na noc, musi odbywać się o stałych porach. Dziecko musi mieć świadomość, że przychodzi pora na sen. Staram się, by ostatnia drzemka dzienna nie była zbyt późno/nie trwała zbyt długo, żeby dziecko zdążyło się zmęczyć do wieczora. Najlepiej by dziecko nie spało po godzinie 15;00. Oczywiście wszystko też zależy od wieku dziecka. Oczywistym jest, że mniejsze  dzieci mogą potrzebować snu i w późniejszej godzinie.

2. Codzienne rytuały...czyli czynności, które powtarzamy każdego dnia przed pójściem spać.
Warto przygasić światło, wyłączyć tv np na godzinę przed spaniem, żeby dziecko się wyciszyło.
istotnym elementem jest kąpiel. U nas ona stanowi ostatni element przed pójściem do łóżeczka.
Dla Kubusia oczywistym jest, gdzie ma się po niej kierować.

3. Wg mnie  bardzo istotne jest, by dziecku usypianie nie kojarzyło się z przykrym obowiązkiem. Połączmy usypianie z przyjemnością. Ulubiona książeczka w łóżeczku, jakieś drobne wygłupy (drobne, by za bardzo dziecka nie rozbudzić, bo nie po to wcześniej je wyciszaliśmy), wspólna rozmowa o przeżyciach z całego dnia. Bardzo ważne jest by z dzieckiem rozmawiać. Musimy mieć na to czas. Mówmy do niego szeptem.  My same, usypiając musimy być spokojne, dziecko nie może wyczuć, że się spieszymy, denerwujemy. W niczym nam to nie pomoże, a jedynie zaszkodzi. Całość musi przebiegać w przyjemnej atmosferze by dziecko mogło polubić ten proces. Pomocne mogą okazać się np kołysanki.

4. Ulubiona maskotka czy podusia? Jak najbardziej. U Kuby, za niemowlaka pomocna była tetrowa pieluszka. Ani to ładne ani przyjemne w dotyku po 1000 praniach, ale pomagało i to było ważne. Dziś pomaga nam maskotka. Przy Dominiku mam już coś lepszego od spranej tetry. Połączenie maskotki i przemiłego, welurowego materiału . Jest to piesek od myTuli. Dominiś przed uśnięciem miętosi sobie w rączkach uszko albo łapkę swojego przyjaciela i tak zasypia. Uwielbia też jak miękki welur gładzi jego policzek. W główce pieska zamontowana jest grzechotka. Spokojnie, nic hałaśliwego, nawet gdy zabrzęczy w nocy to dziecko się nie przebudzi, bo to bardzo delikatne, przyjemne dla ucha grzechotanie. Z jednej strony welur, z drugiej satyna, pobudza zmysły maluszka, który poznaje nowe struktury. "Bada" paluszkami materiały co stanowi świetne  ćwiczenie sensoryczne. 

Nam bardzo pomaga przy zaśnięciu i ogromnie go lubimy. Dla Dominika to taki pierwszy przyjaciel, stały towarzysz zasypiania. Nie używamy go do zabawy. Zależy mi na tym, by Dominik kojarzył go tylko i wyłącznie z wyciszeniem, zasypianiem. Dzięki temu zasypiamy sprawnie i bezproblemowo.

Mam nadzieje, że odrobinkę Wam pomogłam i Wasze wspólne usypianie jeśli nie jest, to stanie się przyjemnością!

Zapraszamy na fanpage : MyTuli 
oraz ich stronę internetową : http://mytuli.pl/





poniedziałek, 22 września 2014

Zawsze razem!

Zawsze marzyłam o tym, by mieć syna i córkę ....albo najlepiej dwie córki.Marzyła mi się drobna, złotowłosa, piękna.  Mała królewna z  długimi rzęsami i kosmykami opadającymi na czoło.  Los chciał inaczej i dal mi dwóch chłopców. 
Przyznam,  ze poczułam lekki zawód, gdy na USG lekarz kolejny raz oznajmił,  że "chłopczyk". 
Jednak dziś nie wyobrażam sobie,  ze mogłoby być inaczej. Pogodziłam się z myślą,  ze nie będę miała córki i  z dumą patrzę na synków.  Myślę,  ze to najwspanialsze co mnie spotkało.  Uwielbiam patrzeć jak razem się bawią, jak chichrają wspólnie w głos,  jak łapią coraz lepszy kontakt. 
Oni naprawdę się kochają!
 I to jest moje największe szczęście! Najlepsze co mogłam zrobić dla Kubusia to dać mu rodzeństwo! Dać mu brata! (jak masz wątpliwości czy zdecydować się na drugie dziecko to ja zdecydowanie polecam i podpisuję się pod tym obiema rękami.)  
Dominik jest  zapatrzony w starszego brata jak w obrazek. Kubuliński zdecydowanie jest dla niego autorytetem. Młodszy stara się go naśladować w czym tylko może,  tak jak potrafi.  Krok w krok dąży za nim.  Jest jak jego cień.  Naśladuje gesty i różne zachowania.  Mam nadzieje,  ze zawsze będzie tak,  ze będą trzymać się razem,  że będą się wspierać i nawzajem sobie pomagać. 
Jako, że Dominik to taki mały naśladowca to i w ubiorze postawiłam na ten sam akcent.  Od Handmade with love zamówiłam im identyczne,  iście gwiazdorskie komplety -czapka plus komin.  To,  ze uwielbiam firmy hand made to dobrze wiecie.  Uwielbiam je,  bo za tym co robią zawsze stoi pasja,  talent i zaangażowanie.  I tak jest również w przypadku firmy Handmade with love.  Zajrzyjcie, polubcie, a znajdziecie tam mnóstwo różnych cudeniek!
Możecie np wylicytować tam  fajności w dobrej cenie! Aktualnie trwa licytacja. Kończy się jutro o 20;00. Zapraszam serdecznie. 

wtorek, 16 września 2014

Do kogo podobny?

Jak tylko urodzi się dziecko zawsze padają pierwsze strzały: "Do kogo podobne?"
Zwykle zdania są podzielone. Każdy widzi w dziecku tego, kogo chce widzieć.
Jedni widzą nos zadarty jak u mamy, drudzy rzęsy długie jak u taty.
W naszym przypadku Kubulińskiego częściej porównują do mnie, a Dominika do Taty.
Jednak zdarzają się też odmienne zdania.
Dominik z pewnością po ojcu ma apetyt...to jest dziecko, które pochłonie wszystko, co spotka na swojej drodze. Zje porcję, którą naszykuję na 2-3 dni. Tak...to zdecydowanie cecha po ojcu :) (na szczęście tatuś pracuje już  nad sobą i może pochwalić się sporym sukcesem, ale o tym kiedy indziej) No, ale niech tatusiowi będzie, że dziecko i wygląd  ma po tatusiu :)
Za to Kubuliński to czysta Matka.
Chciałam Wam pokazać zdjęcie porównawcze moje i Jakuba.  Tak na dowód dla tych, którzy uparcie twierdzą, że Jakubo ma też coś z taty :)


Na zdjęciu ja mam około 5 lat, a Kubulino niecałe 3, ale myślę, że zdjęcia dobrze pokazują podobieństwo :) To jak jest?







A Wasze maluchy podobne do Was czy do tatusiów? A może 50% mamy i 50% taty?

środa, 10 września 2014

to już 3 lata!

Dokładnie o tej porze! Dokładnie trzy lata temu! 10.09.2011r o 11;25 przyszedł na świat mały człowiek mierzący 56 cm i ważący 3200g. Jakub!
Mały, płaczliwy, niespokojny niemowlak zamienił się w bystrego 3 letniego człowieczka, który ma już swoje drobne pasje, małe marzenia. Gdybym miała go określić w trzech słowach? Uparciuch, niesamowity wesołek (Czasem zastanawiam się co on bierze. Cokolwiek to jest, to musi to być niezły towar ;) ) i złota rączka. Artysty z niego nie będzie, ale za to do robót naprawczych talent zdecydowanie ma! Garaż mógłby być jego drugim domem :)
Jest niesamowity i każdego dnia nas zaskakuje. Wiem, że jestem nieobiektywna jako matka, ale tak własnie jest :)

Przygotowałam kilka zdjęć od urodzenia do dziś :)  Tak się zmieniał przez 3 lata nasz "mały bobasek.










czwartek, 28 sierpnia 2014

Pierwsze wrażenia

Tak tak... I my.. (Tzn Kubs) idziemy do przedszkola.  Ja jestem bliska zawalu, a on się nie moze doczekać.  Oby przedszkolna fascynacja nie minela mu zbyt szybko.  Dziś byliśmy sie rozejrzec, zapoznać , rozwiać ostatnie wątpliwości.  Pierwsze pytanie Kubsa po wejściu na sale : "a gdzie są dzieci?".  Potem dorwal sie do zabawek i wcale nie chcial opuścić sali.  Po powrocie do domu caly dzien slyszalam, ze "chce do skola".  Zapowiada sie dobrze... Choc dzis to byla chwila i z mamą.  Zobaczymy co będzie, jak będzie musial zostać sam.  Wierze,  ze da radę,  bo to mega towarzyski chlopiec.  Oby tak bylo! Będzie, prawda?

Pierwszy raz pisze post na aplikacji w smartfonie. Ciekawe czy to w ogóle działa? ;) 
Dobranoc

niedziela, 10 sierpnia 2014

Smardzewice

Minął tydzień od naszego wyjazdowego weekendu. Obiecałam relację więc słowa dotrzymuję. W skrócie, bo opisać słowami się tego nie da! 
Dzieciaków z 30! Matek chyba 18! Cudowna zabawa!
Obawiałam się, że dzieciaczki będą dokazywać, kłócić się między sobą i będzie panował ogólny rozgardiasz. Wcale tak nie było! Dzieciaki bawiły się jak dorosłe. Dzieliły się zabawkami. Obyło się bez afer i bijatyk :)
My się zrelaksowałyśmy pijąc pyszne Latte i prażąc w promieniach słońca.
Centrum Molo w Smardzewicach udźwignęło ciężar tłumu dzieciaczków. Choć widziałam, że pani Animatorka chwilami miała dość ;) Dzieciaczki nasze obchodziły tam swoje symboliczne 3 urodzinki. Był tort, były świeczki, było dmuchanie, były łzy wzruszenia.
Generalnie mega czad! Za rok powtórka! I za kolejny...i za kolejny też :)


*zdjęcia autorstwa Wrześniowych Mam :* <3